Εθνικός και Διεθνής Κατάλογος του Franchise και του Master Franchise

Κανονικά, σε ένα δίκτυο franchise, καλό είναι οι συμβάσεις να είναι ίδιες αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Είναι σημαντικό για τον δικαιοπάροχο γιατί τις διαχειρίζεται με μεγαλύτερη ευκολία και για τους δικαιοδόχους γιατί αισθάνονται με αυτόν τον τρόπο ότι υπάρχει αμεροληψία

Αυτό δεν συμβαίνει πάντα γιατί τα δίκτυα franchise οικοδομούνται με αργό ρυθμό και συχνά οι σκέψεις που υπήρχαν στην αρχή δεν υπάρχουν κάποια χρόνια αργότερα. Μπορούμε, λοιπόν, να βρούμε σε μερικά δίκτυα franchise διαφορετικές συμβάσεις χωρίς αυτό να αποτελεί από μόνο του πηγή νομικών δυσκολιών.

Όσον αφορά πιο συγκεκριμένα το θέμα των δικαιωμάτων, μιλώντας γενικά για τις πληρωμές, θα έλεγα ότι βλέπουμε συχνά διαφορές στα δικαιώματα εισόδου στα franchise γιατί τα δικαιώματα αυτά αντιστοιχούν σε διαφορετικές καταστάσεις. Το δικαίωμα εισόδου δεν είναι το ίδιο όταν ένα δίκτυο έχει 100 σημεία πώλησης με ένα που έχει 200 ή 300, εφόσον σε αυτήν την περίπτωση το δίκτυο είναι πιο δυνατό και το γεγονός της εισόδου αποτελεί ένα πιο σημαντικό πλεονέκτημα. Μπορούμε, λοιπόν, να θεωρήσουμε ότι το δικαίωμα εισόδου μπορεί να είναι πιο ανεβασμένο.

Σχετικά με τα διαρκή δικαιώματα πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα το ποσό και τον υπολογισμό τους. Όλα θα εξαρτηθούν από τον τρόπο με τον οποίο έχουν υπολογιστεί τα διαρκή δικαιώματα.

- Τα διαρκή δικαιώματα μπορεί να είναι διαφορετικά αν για παράδειγμα υπολογίζονται σύμφωνα με τα τετραγωνικά μέτρα (m²) του σημείου πώλησης.
- Μπορεί επίσης να διαφέρουν αν υπολογίζονται βάσει του κύκλου εργασιών.
- Τα διαρκή δικαιώματα μπορεί, επίσης, να μειώνονται προοδευτικά. Πάνω από κάποια τετραγωνικά μέτρα η τιμή τους είναι διαφορετική (μικρότερη) ή πάνω από κάποιο ποσό του κύκλου εργασιών η τιμή μπορεί να χαμηλώνει.

Αυτό που μπορεί να μας εκπλήξει είναι όταν για την ίδια υπηρεσία και το ίδιο εμπορικό είδος το ύψος της εισφοράς είναι διαφορετικό. Σε αυτήν την περίπτωση χρειάζεται να ζητηθούν διευκρινίσεις. 

Αυτή η ερώτηση δημιουργεί το πρόβλημα του αποκλειστικού προμηθευτή στα δίκτυα. Η υποχρέωση του αποκλειστικού προμηθευτή είναι πιθανή με την προυπόθεση ότι αυτή η απαίτηση είναι νόμιμη: είναι απαραίτητο ο δικαιοπάροχος να εξηγήσει ποιό είναι το ενδιαφέρον του δικτύου και του δικαιοδόχου για να παρασχεθεί αποκλειστικά από εκείνον ή από τους αναφερόμενους προμηθευτές.

 Έτσι, η προτεραιότητα στις παραδόσεις, μια καλύτερη εγγύηση καθώς και οι χαμηλότερες τιμές είναι λόγοι για τη νομιμοποίηση της ρήτρας αποκλειστικής προμήθειας.

Ο κανόνας λέει πως ναι, ο δικαιοδόχος και ο δικαιοπάροχος είναι συνδεδεμένοι από μια σύμβαση σύμφωνα με την οποία καθένας υποχρεώνεται να πραγματοποιήσει ορισμένες υπηρεσίες.  

Για τα αποτελέσματα όλα εξαρτώνται από το αν η σύμβαση το προβλέπει ή όχι. Αλλά ο κανόνας που είδαμε πιο πάνω ισχύει. Για τη διαγραφή δηλαδή στη νομική ορολογία την ακύρωση της σύμβασης, είναι πιθανό αν το ένα από τα δυο μέρη δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του.

Γενικότερα και κατά κανόνα τα βιβλία δίνονται με την υπογραφή της σύμβασης κυρίως γιατί τα έγγραφα αυτά είναι εμπιστευτικά. Μερικές φορές όμως συμβαίνει να δίνεται ένα μέρος πριν και ένα άλλο κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης.

Ναι, απολύτως, μια σύμβαση δικαιόχρησης δεν μπορεί να υπογραφεί παρά μόνο μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων.

Ο δικαιοδόχος είναι πάντα ανεξάρτητος ανάδοχος ή ανεξάρτητη επιχείρηση. Αυτό σημαίνει ότι χρηματοδοτεί τη δραστηριότητά του, συλλέγει τα κέρδη του, αναλαμβάνει τους κινδύνους και τις ευθύνες του.

Ναι, αν η σύμβαση είναι τριετής ο δικαιοπάροχος, όπως επίσης και ο δικαιοδόχος, δεν είναι υποχρεωμένος να την ανανεώσει ή να την παρατείνει και δεν χρειάζεται να δικαιολογήσει την απόφασή του.

Φυσικά, αυτό είναι δυνατόν, στην περίπτωση που η σύμβαση δεν προβλέπει αυτόματη ανανέωση.

Αναμφισβήτητα  για ορισμένα δίκτυα είναι λιγότερο σημαντικό στοιχείο απ' ό,τι είναι για κάποια άλλα αλλά γενικότερα, ΝΑΙ, είναι σημαντικό για τον δικαιοδόχο. 

Γιατί; γιατί χωρίς την εδαφική αποκλειστικότητα ένας άλλος δικαιοδόχος μπορεί να εγκατασταθεί στην ίδια οδό με εσάς, στο ίδιο εμπορικό κέντρο, στην ίδια πόλη. Έτσι, είναι ενδεδειγμένο να προστατεύεται η αποδοτικότητα του δικαιοδόχου με τη συμφωνία να μην εγκατασταθούν άλλα σημεία πώλησης σε μια λογική απόσταση. Η δυσκολία όμως είναι να μάθουμε ποιά είναι αυτή η λογική απόσταση.
Πρέπει, επίσης, να αποφύγουμε τον δικαιοπάροχο που δεν μπορεί να υποστηρίξει την άνοδο της ανάπτυξης του δίκτύου του ή δεν μπορεί να εγκατασταθεί σε ένα νέο εμπορικό κέντρο αν η δυνατότητα εξέλιξης το επιτρέπει. 

Ποιος θα είχε φανταστεί το 1970 ότι θα μπορούσαμε να εγκαταστήσουμε περισσότερα από 750 McDonald's στη Γαλλία, τη χώρα του καλού φαγητού; Οι διαπραγματευόμενες ζώνες αποκλειστικότητας της εποχής δε θα ήταν ιδιαίτερα μεγάλες; Γι' αυτό ορισμένα δίκτυα δίνουν προτεραιότητα στον  εγκατεστημένο δικαιοδόχο για ένα δεύτερο κατάστημα αλλά όχι για αποκλειστικότητα.